zondag 5 maart 2017

Kiezen

De dominee preekte over Mozes, die in zijn afscheidsrede Deuteronomium het volk Israël voor de keuze stelt: “Besef goed, vandaag stel ik u voor de keuze tussen voorspoed en tegenspoed, tussen leven en dood,” zegt de oudtestamentische middelaar in hoofdstuk 30 vers 15. Zijn opvolger Jozua, de zoon van Nun, herhaalt in het gelijknamige Bijbelboek dezelfde keuze: “...kies dan nu wie u wel wilt dienen: de goden van uw voorouders ten oosten van de Eufraat of de goden van de Amorieten, van wie u nu het land bewoont.” (Jozua 24: 15).
Het is dit vers uit Jozua, dat volgens de overlevering ten grondslag ligt aan Gotta Serve Somebody. Met Gotta Serve Somebody opent Slow Train Coming, de eerste gospel-elpee van Dylan. In 1999 verscheen een versie van dit nummer op Tangled Up In Blues – Songs Of Bob Dylan. Shirley Ceasar tekende voor de cover. Ceasar zong dit nummer ook al voor Dylan in '97, bij de uitreiking van de Kennedy Center Honors.
Scott M. Marshall schrijft in zijn 'religieuze biografie' over Dylan het volgende: “In december 1997 zat Bob Dylan op een ereplaats in het Kennedy Center for the Performing Arts, en het was hem aan te zien dat hij zich niet op zijn gemak voelde. Hij werd geflankeerd door president Clinton en zijn vrouw en nog twee eregasten, de actrice Lauren Bacall en de operadiva Jessye Norman. De in smoking gehulde troubadour leek net op een zwerver die tot zijn verbazing van straat was geplukt en, na te zijn gewassen en geschoren, was neergezet in de tussen de glitter en glamour van de hoofdstad. Waarschijnlijk vroeg Dylan zich af waarom hij daar was.
(…)
En vervolgens, net toen het ernaar uit zag dat Dylan het wel had gehad, gebeurde er iets wonderlijks. Toen gospelzangeres Shirley Ceasar haar uitvoering van zijn meest bekende christelijke lied Gotta Serve Somebody had beëindigd, kwam Bob Dylan, de man die die avond nog nauwelijks had geglimlacht plotseling tot leven. Glunderend keek hij zijn vriendin vol enthousiasme aan. De verandering was bijna bovennatuurlijk; de eregast van het Kennedy Center stond op en gaf de aanzet tot een staande ovatie voor Ceasar, die op het podium vergezeld werd door [Bruce] Springsteen en [David] Ball. Vlak achter Dylan zat een vrouw die door het optreden van Ceasar net zo gegrepen was als hij, zijn metgezel voor die avond: zijn moeder Beatty Zimmerman.”
(uit: Scott M. Marshall & Marcia Ford – Bob Dylan, De spirituele zoektocht van een rusteloze pelgrim, 1e druk 2004, Uitgeverij Make Waves, Amsterdam).
Een nieuwe uitvoering van Ceasars' versie, met een herschreven slotcouplet, staat op de gospel-tribute Gotta Serve Somebody uit 2003. Met die heerlijke afsluiter Gonna Change My Way Of Thinking, van Dylan met Mavis Staples. Een reggae-versie is te vinden op Is It Rolling Bob? uit 2004. Een Nederlandse vertaling van de hand van Daniël Lohues is te luisteren op Nieuwe Ruimte, een cd van Rob de Nijs uit 2014.
Daarmee is een greep genoemd uit het enorme aanbod van versies, uitvoeringen en covers van deze gospel. Zonder dat daarmee een keuze is gemaakt. Dylan stelt zijn luisteraars voor de keuze, je zult iemand moeten dienen. Daar valt niets aan te veranderen. Welke keuze je vervolgens maakt, dat is dan weer volledig aan jezelf.
Kiezen zul je moeten. Doe dat maar eens.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen