maandag 5 december 2016

Nobel Lecture

Sint Nicolaas is ons Dylan-fans dan wél gunstig gezind. Bob Dylan zal weliswaar niet zelf afreizen naar Stockholm, om zijn Nobelprijs voor de Literatuur op te halen. Wel stuur hij Patti Smith naar de Zweedse stad. Zij zal dan “A Hard Rain’s A-Gonna Fall” ten gehore brengen. Nobelcomité-lid Horace Engdahl zal de Nobel Lecture van Dylan uitspreken. De tekst heeft Dylan naar het betreffende comité toegestuurd.
Ondertussen is voor de Duitstalige fans en lezers van ExpectingRain een wedstrijdje uitgeschreven. Twee winnaars maken kans op drie uitgaven van de uitgeverij Hoffman & Campe: "Lyrics 1962 – 2012" (nieuw),"Tarantel” (nieuw, met voorwoord van Heinrich Detering) en "Chronicles Vol. 1". Het is dat ik niet woon in Duitsland, Oostenrijk of Zwitserland, maar ik had graag meegedaan aan deze prijsvraag. Het gaat om drie vragen.
1. Wie speelt de rol van Bob Dylan in Renaldo & Clara? Dat is Ronnie 'The Hawk' Hawkins, bandleider van The Hawks, die later de begeleidingsband van Dylan werden.
2. In welk restaurant werd Joey vermoord? Het lied is te vinden op Desire (1976), met de tekst van Jacques Levy. Het lied verhaalt van Joey Gallo, die werd vermoord op zijn verjaardag in de eetgelegenheid Umberto's Clam House in Little Italy.
3. De liner notes van welk album begint met “Back to the starting point …”? Dat is Planet Waves uit 1974, het enige studio-album dat Dylan met The Band heeft gemaakt. Ook één van die weinige platen zonder de naam van de artiest op de hoes.
Enfin. Sint Nicolaas is ons weer gunstig gezind. Dat we dit nog mogen meemaken. Wat een geluk.

zondag 4 december 2016

Kronieken #13: Advent 2016

Nog twee Advents-zondagen te gaan, en het is weer Kerst! Maar voor het zover is, hebben we nog genoeg te doen. Maandagavond natuurlijk Sinterklaas. Sint Nicolaas is voor de Dylan-fans dit jaar ongunstig. In tegenstelling tot de andere heilige, Sint Maarten. Die was dit jaar zo gul, om ons de cd-box The 1966 Live Recordings weg te geven.
Aan het einde van de week, worden de Nobelprijzen uitgereikt. De prijzen zijn al eerder toegekend, zaterdag is de ceremonie waarbij de laureaten in het zonnetje worden gezet. Dylan schittert in afwezigheid. Mogelijk haalt de bard in het voorjaar zijn Nobelprijs voor de Literatuur op. En combineert hij zijn Stockholm-bezoek met een Europese voorjaarstournee 2017. Je weet het niet, het blijft koffiedik kijken.
Welke muziek draait Dylan in deze Advents-periode? Speelt hij zelf muziek? Speelt hij dan zijn eigen muziek? When He Returns, misschien? Of grijpt hij terug op de American Songbook? Frank Sinatra? Woody Guthrie? Het doet er ook niet toe, natuurlijk niet.
Vanmorgen werd mijn neefje Thijs-Bort gedoopt. Zijn vader, mijn broer, zei na de geboorte van dit mannetje: Lord, protect my child. The whole world is asleep / You can look at it and weep / Few things you find are worthwhile / And though I don’t ask for much / No material things to touch / Lord, protect my child. Zo is dat.
Kerst 2016, het duurt nog drie weken. En dan nog een week, voordat het jaar wisselt. Wat ben ik blij dat we dichters en muzikanten hebben. Mannen (en vrouwen) op wie we kunnen terugvallen. Mensen, die gevoelens onder woorden hebben gebracht. Als wij geen woorden meer kunnen vinden, kunnen we teruggrijpen op de teksten en muziek.

donderdag 1 december 2016

Agenda

Wat staat deze maand op de agenda van Bob Dylan? In ieder geval belangrijke zaken. Want de bard is niet aanwezig bij de uitreiking van de Nobelprijzen, over anderhalve week in Stockholm. Maar Dylan was ook niet aanwezig op een ceremonie in het Witte Huis, met alle Nobelprijs-winnaars. Zonder opgave van reden. Je vraagt je toch af wat van meer importantie kan zijn, dan zulke evenementen. Het zijn de ondoorgrondelijkheden van de dichter uit Minnesota.
De man is een maand vrij. Bereidt hij zich voor op een nieuwe tournee? Is hij in de studio? Schrijft hij aan het vervolg van de Chronicles? We weten het niet. We moeten geduld betrachten. Te zijner tijd horen we waar we aan toe zijn. Tot die tijd draaien we maar een album. Over een paar weken kan Christmas In The Heart weer uit de kast worden getrokken.

dinsdag 29 november 2016

Als een rollende steen

Het vriest een graad of dertig, het is winter en vrij koud. Wat is er dan mooier om met je Dylan-vrienden je te buigen over een tekst? Voor de gelegenheid heb ik een vertaling gemaakt van Like A Rolling Stone. Niet per sé een zingbare vertaling, wel eentje die vooral dicht bij de oorspronkelijke tekst staat. Ik heb de titel vertaald als 'Als een rollende steen'; de bijbehorende tekst staat hieronder.

Als een rollende steen

Er was eens een tijd dat je je uitstekend kleedde
Je deed een duit in het zakje bij de braspartijen van je bloeitijd
Mensen belden je op, waarschuwden je: “Pas op, popje, je bent op weg naar je val”
Je dacht dat ze je in de maling namen
Je lachte erom
Nu praat je niet zo hard
Nu lijk je niet zo trots
Als je je vlgende maaltje bij elkaar bietst

Hoe voelt het
Hoe voelt het
Om zonder een thuis te zijn
Als een volslagen onbekende
Als een rollende steen?

Je ging naar een uitstekende, betrouwbare school, Vrouwe Eenzaamheid / Eenzaam Bakvisje
Maar je weet dat je slechts rijk was / Ze leerden je er alleen maar zuipen
En niemand die er aan dacht om je te leren, hoe het is om op straat te leven
En nu ontdek je om daar aan gewend te raken
Je zei dat je nooit compromissen sloot
Met de mysterieuze zwerver, maar nu realiseer je je
Dat hij je geen alibis verkoopt
Wanneer je in het vacuüm van zijn ogen staart
En hem vraagt om een dealtje te sluiten?

Hoe voelt het
Hoe voelt het
Om op jezelf aangewezen te zijn
Om zonder een thuis te zijn
Als een volslagen onbekende
Als een rollende steen?

Je keerde je nooit om naar de gefronsde wenkbrauwen te zien van de goochelaars en clowns
Toen ze zich naar je verlaagden en hun kunstjes voor je deden
Je begreep niet dat dit nooit goed zou zijn
Je zou andere mensen nooit je foute klusjes moeten laten opknappen
Je was gewend om te rijden op je stalen ros met je diplomaat
Met op zijn schouder een Siamese kat
Was het niet pijnlijk toen je ontdekte dat
Hij niet echt was wie je dacht dat hij was
Nadat hij alles van je had weggenomen wat hij ook maar kon stelen?

Hoe voelt het
Hoe voelt het
Om op jezelf aangewezen te zijn
Om zonder een thuis te zijn
Als een volslagen onbekende
Als een rollende steen?

Prinses op de toren en alle mooie mensen
Ze drinken en denken dat ze het gemaakt hebben
Ze wisselen elkaar mooie cadeaus en dingen uit
Maar je doet er beter aan om je licht op te steken en je gouden ring te verpanden, liefje
Je keek altijd zo vermakelijk
Naar Napoleon in zijn lompen en het taalgebruik dat hij gebruikte
Ga naar hem toe, hij roept jou, je kunt niet weigeren, hem niet weerstaan
Als je niets hebt, heb je ook niets te verliezen
Je bent onzichtbaar nu, je hebt geen geheimen te verbergen of te verhelen

Hoe voelt het
Hoe voelt het
Om op jezelf aangewezen te zijn
Om zonder een thuis te zijn
Als een volslagen onbekende
Als een rollende steen?

zondag 27 november 2016

Waking Up To Twists Of Fate

Onlangs verscheen de elpee-box Waking Up To Twists Of Fate. Het zou aan me voorbij zijn gegaan, als mijn platenboer Wobbe me niet op deze box heeft gewezen. De box was er gewoon, ik herinner me niets over een release van deze 3LP.
Waking Up To Twists Of Fate telt live-opnames uit de jaren zeventig, tachtig en negentig. Zo zijn er opnames van de David Letterman Show uit 1984 en '92, het Saturday Night Live-optreden van 1979 en ter gelegenheid van The World Of John Hammond uit 1975.
Het meest mooie is dat het volledige optreden van Live Aid '85 op deze box staat. Alle drie de nummers die Dylan met Keith Richards en Ronnie Wood speelde: Ballad Of Hollis Brown, When The Ship Comes In en Blowin' In The Wind. Maar óók de korte toespraak, waarin Dylan pleit voor een reservering van wat geld voor de Amerikaanse boeren.
Een hebbedingetje, deze box. Uitgegeven via Let Them Eat Vinyl, met permissie van Leffield Media. Waarvan akte.

zaterdag 26 november 2016

Uitreiking Nobelprijs

Over twee weken worden de Nobelprijzen dan eindelijk uitgereikt. Vorige maand werden de Prijzen al aan de winnaars in de afzonderlijke onderdelen toegekend. De Groningse chemicus Ben Feringa kreeg de Nobelprijs voor scheikunde. Leuk voor het Nederlandse sentiment. Belangrijker voor mij is de Nobelprijs voor de Literatuur 2016. De winnaar van deze Nobelprijs komt niet naar Stockholm om de prijs in ontvangst te nemen.
Dylan heeft dan al een afspraak staan en kan onmogelijk naar Zweden afreizen. Schuiven kan niet, combineren is niet te doen en dus is Dylan over veertien dagen de grote afwezige. Mogelijk komt hij wel in het voorjaar naar Scandinavië, waarbij de bard mogelijk een optreden verzorgt en dan ook gelijk de Nobel Lecture invult.
Desalniettemin worden verschillende shows georganiseerd rond de Nobelprijs-uitreikingen. Zo is in de Melkweg een avond met verschillende Nederlandse artiesten. Met onder andere muzikanten en dichter als Henk Hofstede, Hans Vandenburg, Wouter Planteijdt, Bob Fosko, John Schoorl, Kees 't Hart en Rick de Leeuw geven acte de présence. Zij zullen ongetwijfeld de vertalingen van Bindervoet & Henkes ten gehore brengen.
Robbert-Jan Henkes (1962) en Erik Bindervoet (1962) vertaalden 'alle' liedteksten van Bob Dylan. In 2006 verscheen Liedteksten 1962 – 1973, een jaar later volgde deel 2, Liedteksten 1974 – 2001. Omdat Dylan's album Modern Times net te laat verscheen om meegenomen te worden in de vertalingen, verscheen bij de boekpresentatie van het tweede deel een 'bijlage': Moderne Tijden Herleven.
Deze tussenuitgave zal ook verkrijgbaar zijn in deel 3 van de vertalingen van Bindervoet & Henkes, dat volgend voorjaar verschijnt. Ondanks dat Dylan dus niet naar Stockholm gaat, hebben we genoeg met Dylan te maken, die zaterdag van de uitreiking. Voldoende te lezen – en daar gaat het om, bij de winnaar van de Nobelprijs voor de Literatuur.

vrijdag 25 november 2016

The Last Waltz: 40th anniversary

Vandaag is het veertig jaar geleden dat The Band afscheid nam van het publiek. Een feest moest het worden. En uitgepakt werd er zeker: voorafgaand aan dit afscheidsconcert, werd eerst nog goed gegeten. Gevulde kalkoen stond op het menu. Het was immers de vierde donderdag van november en dus Thanksgiving Day.
Gisteren was het opnieuw 'Dankdag'. En precies vier decennia na The Last Waltz. Voor een aantal Zwolse muziekliefhebbers reden genoeg om dit beroemde optreden dunnetjes over te doen. Dat hebben de muzikanten goed gedaan, de nummers werden vol gedrevenheid uitgevoerd.
De organisatie was overigens net zo goed. Net als in 1976 werd dit Zwolse optreden voorafgegaan met een 'Turkey Dinner', waren er dansers uitgenodigd voor het tussenliggende gedeelte tussen eten en concert, en waren filmcamera's aanwezig om het concert op te nemen.
Van The Last Waltz heb ik vier edities in huis. Uiteraard de uitstekende film van Martin Scorsese, de 3LP, de dubbel-cd en de 4CD. Binnenkort verschijnt opnieuw een versie van The Last Waltz. Het betreft de heruitgave van de meest uitgebreide versie, aangevuld met het volledige concert op blueray/dvd. Het toont zonder meer aan dat de muziek van The Band na veertig jaar niets aan kracht heeft ingeboet.